چغندر سبزیجات فصل خنکی است که مکان های آفتابی و خاک های حاصلخیز، عمیق و با زهکشی خوب را ترجیح می دهد. قبل از کاشت، مقدار زیادی مواد آلی و یک کود کامل در منطقه وارد کنید. بذرها را در عمق ¼ تا ½ اینچ بکارید. چغندرهای نهال نازک به فاصله 3 اینچ در ردیف با ردیف هایی به فاصله 12-18 اینچ. 2-3 هفته قبل از آخرین یخبندان بکارید. چغندر زمانی بهترین طعم را دارد که گیاهان چندین هفته در معرض هوای سرد یخبندان قرار گرفته باشند. از استرس آب یا کود در طول رشد اجتناب کنید. برای اطمینان از رشد خوب، آبیاری باید مکرر و یکنواخت باشد. حشرات و بیماری ها را در طول سال کنترل کنید. چغندر را زمانی برداشت کنید که ریشه ها به اندازه کامل رسیدند.
توضیحات کلی : چغندر معمولاً برای ریشههای پیازیشان کاشته میشود، اما رویههای آن را میتوان برای سبزی نیز برداشت کرد و منبع عالی ویتامین A و همچنین کلسیم است.
جدول زمانی : چغندر در دماهای سردتر بهار یا پاییز بهترین رشد را دارد (شکل 2). گیاهان می توانند یخبندان های سبک را تحمل کنند. برای تامین مداوم سبزی و ریشه چغندر، هر دو هفته یکبار تا اواخر اردیبهشت بکارید. دوباره در اواسط تا اواخر آگوست برای برداشت پاییزی بکارید. در باغ ها، ریشه چغندر می تواند در عمق 3 تا 4 فوتی در خاک خوب رشد کند. با این حال، چغندر به دلیل اندازه کوچکی که دارد، به راحتی در ظروف یا تخت های بلند قابل رشد است.
کاشت و نشاء : بذر چغندر را مستقیماً در خاک بکارید وقتی دمای خاک به 45 درجه فارنهایت رسید. خاک سبک یا لومی ترجیح داده می شود. خاک رس سنگین باید با کمپوست یا سایر مواد آلی اصلاح شود. بذرها را در عمق نیم اینچ و یک اینچ از هم بکارید. هر دانه چغندر 2 تا 6 بوته تولید می کند که باید تنک شوند.
از طرف دیگر، چغندر را می توان حدود 5 تا 6 هفته قبل از کاشت در داخل خانه کاشت. پیوندها باید 3 اینچ از هم فاصله داشته باشند. پیوند زمان برداشت را 2 تا 3 هفته کاهش می دهد. اگر در یک ظرف یا در ردیف های پهن رشد کنید، باید بین 5 تا 9 بوته چغندر در هر فوت مربع وجود داشته باشد.
تنک کردن : چغندرهای نازک وقتی به اندازه قابل استفاده رسید، حدود 3 تا 4 اینچ بلند شد (شکل 3). بوته ها باید با فاصله 2 تا 3 اینچ از هم نازک شوند.
نحوه پرورش چغندر
خاک ها
چغندر برای بهترین رشد، خاک های حاصلخیز، با زهکشی خوب، عمیق و شنی غنی از مواد آلی را ترجیح می دهد. بیشتر خاک های سبک در یوتا برای تولید چغندر مناسب هستند. خاک های سنگین باید با کمپوست فراوان اصلاح شوند تا امکان رشد خوب ریشه ها فراهم شود.
آماده سازی خاک
قبل از کاشت، نیاز به کود را با آزمایش خاک تعیین کنید و سپس توصیه های ارائه شده همراه با گزارش آزمایش را دنبال کنید. اگر کاربرد کود ضروری است، کود را در 6 اینچ بالای خاک قرار دهید. اگر با کمپوست کوددهی می کنید، در هر 100 فوت مربع از سطح باغ، بیش از 1 اینچ از مواد آلی به خوبی کمپوست شده استفاده نکنید.
گیاهان
چغندر همیشه از دانه رشد می کند. چغندر را می توان پس از رسیدن خاک به 40 درجه فارنهایت کاشت. بذرها در دمای 55 تا 75 درجه فارنهایت جوانه می زنند و 7 تا 14 روز طول می کشد تا ظاهر شوند. دمای بالای 80 درجه فارنهایت جوانه زنی بذر را کاهش می دهد. چغندر زمانی بهترین رشد را دارد که دما از 85 درجه فارنهایت تجاوز نکند. بسیاری از باغبانان چغندر را در فواصل 2 تا 3 هفته ای می کارند تا عرضه ثابتی در طول سال داشته باشند.
کاشت و فاصله گذاری
بذرها باید در عمق 1-1/2 اینچ کاشته شوند. پوسته شدن خاک ها ظهور نهال را محدود می کند و روی توده های گیاهی تأثیر می گذارد. سطح خاک یکنواخت و مرطوب را حفظ کنید تا از رویش گیاهان خوب اطمینان حاصل کنید. چغندرهای دانه دار باید 3-4 اینچ بین بوته ها در ردیف با ردیف هایی به فاصله 12-18 اینچ فاصله داشته باشند.
آب
چغندر را به طور منظم آبیاری کنید. نیاز آبی به نوع خاک بستگی دارد. مالچ پاشی اطراف گیاهان به حفظ رطوبت خاک کمک می کند. در صورت امکان از آبیاری قطره ای استفاده کنید. نوسانات رطوبت باعث ترک خوردگی ریشه، کندی رشد برگ و کاهش عملکرد می شود. تنش آبی در 6 هفته اول رشد اغلب منجر به گلدهی زودرس و عملکرد کم می شود.
لقاح
¼ فنجان در هر 10 فوت ردیف کود مبتنی بر نیتروژن (21-0-0) 6 هفته پس از سبز شدن برای تشویق رشد سریع گیاه استفاده کنید. کود را در کنار گیاهان قرار دهید و آن را در خاک آبیاری کنید. چغندر برای رشد مناسب به مقادیر کافی بور نیاز دارد. لکه های سیاه و فرورفته روی یا در ریشه معمولاً نشان دهنده سطح کم بور در خاک است.
مشکلات رشد چغندر
علف های هرز چغندر به خوبی با علف های هرز رقابت نمی کند. کنترل علف های هرز به ویژه در زمان جوانه زنی و استقرار اولیه در زمانی که رشد گیاه کند است اهمیت دارد. گیاهان با فاصله نزدیک را نازک کنید تا اندازه ریشه خوب افزایش یابد. از کشت خودداری کنید زیرا هرس ریشه و آسیب بر رشد و عملکرد تأثیر می گذارد.
حشرات و بیماری ها بیشتر چغندرها به سرعت رشد می کنند و مستعد بسیاری از مشکلات تولید نیستند. مکان های کاشت در باغ را سال به سال بچرخانید تا به کنترل بسیاری از بیماری ها کمک کنید. گیاهان با کمبود بور نسبت به بسیاری از بیماری های رایج ریشه حساس تر هستند.
کنترل شناسایی حشرات Leaf Miners حشره های کوچک سفیدی که برگ را سوراخ کرده و تغذیه می کنند. یک دنباله توری را ترک کنید. تاثیر قابل توجهی بر عملکرد نداشته باشد، اما باعث می شود برگ ها کمتر قابل استفاده باشند.
سوسک های کک سوسک های سیاه کوچکی که از نهال ها تغذیه می کنند. بزرگسالان سوراخ های ریزی را در لپه ها و برگ ها می جوند. سوسک ها می توانند توده های گیاهی را کاهش دهند یا ممکن است نهال ها را بکشند. با مواد شیمیایی در زمان کاشت یا پس از بیرون آمدن نهال ها از خاک مبارزه کنید.
کنترل علائم بیماری
لکه های برگ بیماری های قارچی که باعث ایجاد لکه های دایره ای بر روی برگ های آلوده می شود. زمانی رخ می دهد که شاخ و برگ برای مدت طولانی مرطوب بماند. در اواخر سال رایج تر است.
پوسیدگی ریشه بیماری های قارچی که باعث پوسیدگی و پوسیدگی ریشه می شود. ممکن است بر روی تودههای گیاهی تأثیر بگذارد، تناوب زراعی، بهبود زهکشی خاک و تیمار بذر گزینههای کنترل مؤثری هستند.
آفات و بیماری ها
سوسک های کک روی چغندر. با احترام: MNartists.org. ب) همه رویه ها روی چغندر شرایط می شوند.
لکه برگ سرکوسپورا: با عدم کاشت چغندر در یک نقطه دو سال متوالی و با حذف بقایای گیاهی باقیمانده پس از برداشت از این بیماری جلوگیری کنید.
همه تاپ ها: تمام تاپ های بدون ریشه یا ریشه های کوچک، وضعیتی است که معمولاً در اثر کاشت خیلی نزدیک یا نازک نشدن گیاهان ایجاد می شود . کوددهی بیش از حد نیتروژن همچنین می تواند به رشد گسترده در بالای ریشه در هزینه رشد ریشه کمک کند.
ریشههای سخت: ریشههای سخت میتوانند به دلیل خشکسالی یا دمای بیش از حد خاک، همراه با حلقههای داخلی سفید ایجاد شوند.
برداشت : گیاهان تنک شده را می توان با ریشه و روی هم پخت. سبزی چغندر را می توان به محض اینکه به اندازه کافی بزرگ شد برداشت کرد، اما اگر باغبان بخواهد ریشه ها را نیز برداشت کند، باید از هر گیاه فقط یک یا دو برگ برداشت.
ریشه های بالغ معمولاً 6 تا 8 هفته پس از کاشت، زمانی که به اندازه یک توپ گلف رسیده اند، آماده برداشت هستند. آنها را می توان با چنگال سیب زمینی یا ابزار مشابه حفر کرد.
میانگین بازده : 10 پوند در هر ردیف 10 فوتی.
ذخیره سازی و آماده سازی
ذخیره سازی : ریشه ها 2 هفته یا بیشتر در یخچال نگهداری می شوند. سبزی چغندر 1 تا 2 روز. چغندرها را جدا کرده و در مکانی خنک و مرطوب با دمای 32 تا 40 درجه فارنهایت نگهداری کنید. اجازه ندهید یخ بزنند.
حقایق تغذیه ای : چغندر یک غذای کم کالری است. یک فنجان چغندر پخته شده حاوی حدود 75 کالری است. چغندر یک منبع عالی از فولات است (این مقدار می تواند در انواع مختلف متفاوت باشد) همراه با ویتامین های A و K و فیبر رژیمی. برخی از مطالعات نشان می دهد که چغندر قرمز نیز ممکن است خواص قابل توجهی در مبارزه با سرطان داشته باشد.
بسیاری از انواع چغندر خوب برای فروش در فروشگاه های باغبانی محلی و از طریق کاتالوگ بذر وجود دارد. بیشتر آنها در یوتا به خوبی رشد می کنند. انواع چغندر شامل قرمز تیره دیترویت، قرمز آس، عجایب اولیه، برگ سبز و طلایی است. قرمز نوع رایج باغی است (شکل 1-A) که به چغندر سفره نیز معروف است. چغندرهای خوراکی همچنین می توانند طلایی، سفید (شکل 1-B) یا راه راه داخلی (مانند چغندر چیوگا) باشند. انواع دیگری از چغندر مانند چغندر قند یا چغندر علوفه ای وجود دارد، اما این چغندرها خوراکی نیست. زردها تغییر رنگ زرد گیاهان. توسط برگ خوارها حمل می شود. گیاهان را با مالچ پارچه ای بپوشانید. هیچ کنترل شناخته شده ای وجود ندارد.
نحوه برداشت و نگهداری چغندر
چغندر را می توان به محض شروع به اندازه گیری ریشه ها برداشت کرد. به طور کلی ریشه ها بسته به تنوع 60-80 روز پس از کاشت بالغ می شوند. همانطور که ریشه ها بزرگتر می شوند، تمایل به فیبری بیشتری دارند. از یک چنگال حفاری برای شل کردن خاک استفاده کنید و گیاهان مورد نیاز را از قسمت بالا بکشید و برگها را کوتاه کنید. بشویید و در دمای 32 درجه فارنهایت و رطوبت نسبی 95 درصد به مدت 2 تا 4 ماه نگهداری کنید. برگ های جوان را می توان پخته و خورد. برگ های چغندر را زمانی برداشت کنید که قد آنها به 4-6 اینچ رسید. چغندر باید قبل از یخبندان های سنگین یا یخ زدگی برداشت شود.
بهره وری گیاه چغندر
5-10 فوت ردیف برای هر نفر برای استفاده تازه و 10-20 فوت اضافی برای ذخیره سازی یا کنسرو بکارید. حدود 5-10 پوند انتظار داشته باشید. ریشه چغندر در هر 10 فوت خطی ردیف کاشته شده.
تغذیه چغندر
چغندر کالری کمی دارد و منبع خوبی از ویتامین C است. یک ریشه متوسط فقط 50 کالری دارد، چربی ندارد و 4 درصد از نیاز روزانه به ویتامین C را تامین می کند. لبه چغندر (سبز) منبع عالی ویتامین A است و مواد معدنی و ویتامین های بیشتری نسبت به ریشه دارد.
چرا چغندر من به جای تشکیل پیاز گل می دهد؟
چغندر برای تشکیل ساقه گل نیاز به سرما دارد. اگر خیلی زود کاشته شود، ممکن است این اتفاق بیفتد.
چرا برخی از چغندرهای من پیاز تشکیل نمی دهند؟
چغندر برای رشد به مقداری فضا نیاز دارد. شلوغی بیش از حد می تواند به توسعه ضعیف ریشه کمک کند.
تبلیغات☆افزایش بازدید و افزایش فروش☆ در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ تغذیه ، گیاهان دارویی، رژیم
مطلب مرتبط
طرز تهیه مافین توتفرنگی
مطلب مرتبط
طرز تهیه دلمه کلم در سس گوجهفرنگی
