وبلاگ تغذیه ، گیاهان دارویی، رژیم
» شفای ذهن: عصری جدید در پیشرفتهای تومور مغزی
پیشرفتهای جدید در تومورهای مغزی چیست؟
تحقیقات در مورد تومورهای مغزی به سرعت در حال پیشرفت است و این پیشرفت با درک عمیقتر از مکانیسمهای پیچیده مولکولی و سلولی که منجر به ایجاد و رشد این تومورها میشوند، تقویت میشود. این پیشرفتها شامل تلاشهای فشرده برای توسعه درمانهای جدید و مؤثرتر است که ویژگیهای منحصر به فرد سلولهای سرطانی مغز را هدف قرار میدهند. این درمانها شامل ایمونوتراپی، ژندرمانی و درمان هدفمند است.
علاوه بر این، پیشرفتهای قابل توجهی در توسعه فناوریهای تصویربرداری پیشرفته که امکان تشخیص زودهنگام و دقیقتر و همچنین نظارت بهتر بر اثربخشی درمان را فراهم میکنند، حاصل شده است. محققان همچنین در حال بررسی روشهای نوآورانه برای رساندن مؤثرتر داروها به مغز با غلبه بر سد خونی-مغزی هستند که نفوذ به آن بسیار دشوار است. این پیشرفتها در کنار هم، پیشرفتهای امیدوارکنندهای را در نتایج درمان، از جمله میزان بقای بالاتر و کیفیت زندگی بهتر برای بیماران مبتلا به تومورهای مغزی، ارائه میدهند.
تومور مغزی رشد غیرطبیعی سلولها در مغز یا سیستم عصبی مرکزی است. تومورها میتوانند خوشخیم (غیرسرطانی) یا بدخیم (سرطانی) باشند. آنها ممکن است از خود مغز (تومورهای اولیه مغز) منشأ بگیرند یا از سایر قسمتهای بدن (تومورهای ثانویه یا متاستاتیک) پخش شوند.
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟بیش از ۱۲۰ نوع مختلف تومور مغزی وجود دارد که هر کدام ویژگیها، سرعت رشد و رویکردهای درمانی منحصر به فردی دارند. انواع رایج شامل گلیوما (مانند آستروسیتوما، الیگودندروگلیوما و گلیوبلاستوما)، مننژیوما و آدنوم هیپوفیز هستند. در کودکان، شایعترین انواع شامل آستروسیتوما، گلیوما، اپندیموما و مدولوبلاستوما هستند.
تومورهای خوشخیم در مقابل تومورهای بدخیم
تومورهای خوشخیم عموماً رشد آهستهای دارند، مرزهای مشخصی دارند و به ندرت گسترش مییابند. با این حال، اگر به نواحی حیاتی مغز فشار وارد کنند، میتوانند خطرناک باشند. از سوی دیگر، تومورهای بدخیم سرطانی هستند، تمایل به رشد سریع دارند و میتوانند به بافت مغز اطراف حمله کنند.
تومورهای خوشخیم معمولاً به آرامی رشد میکنند و اغلب کپسوله میشوند، که برداشتن آنها را از طریق جراحی آسانتر میکند. آنها معمولاً به سایر قسمتهای مغز یا بدن گسترش نمییابند. با این حال، اصطلاح "خوشخیم" میتواند گمراهکننده باشد، اگر چنین توموری در یک ناحیه حساس رشد کند یا باعث افزایش فشار داخل جمجمه شود، همچنان میتواند تهدیدکننده زندگی باشد. به عنوان مثال، یک تومور خوشخیم که به ساقه مغز فشار میآورد، میتواند بر عملکردهای حیاتی مانند تنفس و ضربان قلب تأثیر بگذارد. علائم ممکن است شامل سردردهای شدید، حالت تهوع، مشکلات بینایی و تشنج باشد. در نتیجه، حتی تومورهای خوشخیم نیز ممکن است برای کنترل رشد و تسکین علائم به درمانی مانند جراحی یا پرتودرمانی نیاز داشته باشند.
تومورهای بدخیم سرطانی هستند و معمولاً به سرعت رشد میکنند. آنها اغلب مرزهای نامنظمی دارند و برداشتن کامل آنها از طریق جراحی را دشوارتر میکنند. این تومورها میتوانند به بافت مغز مجاور نفوذ کرده و آن را از بین ببرند و در برخی موارد به سایر قسمتهای سیستم عصبی مرکزی مانند نخاع گسترش یابند. اگرچه نادر است، اما برخی ممکن است به خارج از سیستم عصبی مرکزی متاستاز دهند.
درمان تومورهای بدخیم معمولاً تهاجمیتر است و ممکن است شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی، ایمونوتراپی، درمان هدفمند یا ترکیبی از این موارد باشد. انتخاب درمان به نوع، اندازه، محل، گسترش تومور و سلامت کلی بیمار بستگی دارد.
علائم
علائم تومورهای مغزی بسته به اندازه، محل و سرعت رشد آنها متفاوت است. علائم رایج شامل سردردهای مداوم، تشنج، تغییرات شخصیتی، ضعف یا فلج عضلات، مشکلات بینایی یا شنوایی، مشکلات تعادل، حالت تهوع، استفراغ و مشکلات شناختی است. برخی از افراد ممکن است در مراحل اولیه هیچ علامتی نداشته باشند.
علائم رایج عبارتند از:
سردردهای مداوم : اغلب در ابتدا خفیف هستند اما با گذشت زمان شدیدتر میشوند. سردردها ممکن است صبحها یا با تغییر موقعیت، سرفه یا زور زدن بدتر شوند. لازم به ذکر است که بیشتر سردردها ناشی از تومورهای مغزی نیستند.
تشنج: این علائم ممکن است از اولین علائم باشند. این علائم میتوانند موضعی (تحت تأثیر قرار دادن یک قسمت از بدن) یا عمومی (شامل از دست دادن هوشیاری و تشنج) باشند.
تغییرات شخصیتی یا رفتاری: تومورهای لوب پیشانی میتوانند خلق و خو، شخصیت، تصمیمگیری و رفتار اجتماعی را تغییر دهند.
ضعف یا فلج: تومورها میتوانند مسیرهای حرکتی را مختل کنند و باعث ضعف یا از دست دادن حرکت در یک اندام یا کل یک طرف بدن شوند.
کاهش بینایی یا شنوایی: علائم شامل تاری دید یا دوبینی، کاهش بینایی محیطی، اختلال شنوایی یا زنگ زدن گوش (وزوز گوش) است. مشکلات تعادل و هماهنگی: تومورهایی که مخچه یا ساقه مغز را تحت تأثیر قرار میدهند، میتوانند تعادل، راه رفتن و هماهنگی را مختل کنند.
حالت تهوع و استفراغ: این علائم اغلب در صبح رخ میدهند و ممکن است با افزایش فشار داخل جمجمه مرتبط باشند.
اختلال شناختی: بیماران ممکن است مشکلات حافظه، مشکلات تمرکز، مشکلات زبانی و کاهش توانایی برنامهریزی یا سازماندهی را تجربه کنند.
تشخیص
معمولاً با معاینه عصبی آغاز میشود و پس از آن از تکنیکهای تصویربرداری مانند MRI یا سیتیاسکن استفاده میشود. اغلب برای تعیین نوع و درجه تومور، بیوپسی انجام میشود. اسکن PET نیز ممکن است در موارد خاص، به ویژه برای تومورهای درجه بالا، استفاده شود.
مراحل تشخیصی عبارتند از:
معاینه عصبی
این بخش اساسی ارزیابی هرگونه اختلال مشکوک مغز یا سیستم عصبی است. یک متخصص مغز و اعصاب عملکردهای مختلف مغز را ارزیابی میکند، از جمله:
وضعیت روانی: آگاهی، حافظه، توجه، زبان و تفکر را ارزیابی میکند.
اعصاب جمجمهای: عملکردهایی مانند بینایی، شنوایی، چشایی، بویایی، حرکات چشم و صورت، بلع و گفتار را آزمایش میکند.
عملکرد حرکتی: قدرت و حرکت عضلات را ارزیابی میکند.
رفلکسها: ناهنجاریها در پاسخهای رفلکسی را بررسی میکند.
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟هماهنگی و تعادل: توانایی راه رفتن و ثبات را آزمایش میکند.
عملکرد حسی: پاسخها را ارزیابی میکند
تصویربرداری
ام آر آی رایجترین روش تصویربرداری است. این روش تصاویر دقیقی از ساختار مغز ارائه میدهد و در شناسایی اندازه، محل و ویژگیهای تومور ضروری است. در صورت عدم امکان انجام ام آر آی، میتوان از سی تی اسکن استفاده کرد.
بیوپسی
اغلب برای تعیین ماهیت دقیق تومور، نمونهبرداری از بافت لازم است. این کار را میتوان از طریق عمل جراحی یا بیوپسی سوزنی با هدایت تصویربرداری انجام داد.
اسکن PET
اینها گاهی اوقات برای ارزیابی فعالیت تومور و تمایز بین سلولهای تومور فعال و تغییرات مرتبط با درمان، مانند نکروز یا بافت اسکار، استفاده میشوند.
