در حال حاضر تعداد افراد ساکن در جامعه به طور مداوم در حال افزایش است. هدف درمان کنترل قند خون است. علاوه بر مصرف دارو، داشتن رژیم غذایی برای رفع نیازهای تغذیه ای بدن نیاز است. بنابر این، تعداد زیادی از افراد مبتلا باید نقش گروه های مواد را بدانند و برخی از گروه های غذایی را در رژیم غذایی روزانه خود محدود کنند.
چه کسی طعم کربوهیدرات را دوست ندارد؟ برنج، ماکارونی، بلغور جو دوسر، کراکر، کلوچه، سیب زمینی چیزی فوق العاده رضایت بخش در این غذاهای ترد، جویدنی و نشاسته ای وجود دارد. و کربوهیدرات ها به شما قدرت های فوق العاده ای مانند انرژی، انگیزه، شادی میدهند. همه ما میدانیم که میتوانیم در مصرف کربوهیدراتها زیاده روی کنیم و در نهایت دچار بدخلقی، نفخ شویم
گیاهان با جمع آوری انرژی از خورشید کربوهیدرات میسازند. وقتی آن گیاهان را مصرف میکنید، انرژی را به شما منتقل می کنند و کربوهیدرات ها، همراه با چربی ها و پروتئین ها، درشت مغذیهایی هستند که شما در رژیم غذایی به آن نیاز دارید. سلولهای شما از درشت مغذیها به عنوان بلوکهای ساختمانی برای ساختار و به عنوان سوخت برای انرژی استفاده می کنند.
کربوهیدرات ها به شما انرژی می دهند – انرژی برای فکر کردن، هضم کردن، نفس کشیدن، راه رفتن یا حتی خواندن این مقاله. در دستگاه گوارش شما، آنها به قند تجزیه می شوند. مغز، اندام ها، بافت ها و سلول های شما به نوعی قند به عنوان سوخت متکی هستند. هر چیزی که در حال حاضر به آن نیاز ندارید برای استفاده در آینده ذخیره می شود.
غذاهای غنی از کربوهیدرات منابع عالی ویتامین ها، مواد معدنی، آنتی اکسیدان ها و فیتونوترینت ها هستند.
کربوهیدرات ها به تغذیه میکروبیوم شما - باکتری های مفید روده شما کمک می کنند.
آنها با حذف مواد زائد از بدن شما به سم زدایی کمک می کنند.
کربوهیدرات ها وقتی با چربی و پروتئین ترکیب شوند، به شما در مبارزه با عفونت ها، رشد بافت جدید بدن و روان کردن مفاصل کمک می کنند.
کربوهیدرات ها - به عنوان فیبر - شما را منظم نگه می دارند.
قند موجود در کربوهیدرات ها سوخت مغز و ماهیچه های شما را تامین می کند.
بنابراین، کدام کربوهیدرات برای شما مناسب است؟ آیا مواردی وجود دارند که باید از آنها اجتناب کنید؟ برای پاسخ به این سؤالات و بیشتر، اجازه دهید به سه دسته از کربوهیدرات ها بپردازیم که از شکر شروع می کنیم.
کربوهیدرات های ساده غذاها و شیرین کننده هایی هستند که از مولکول های کوچک و بدون عارضه ساخته شده اند که به سرعت وارد جریان خون می شوند.
ممکن است با خوردن کربوهیدراتهای ساده کمی انرژی سریع احساس کنید، اگرچه، متأسفانه، این نوع انرژی نیست که دوام بیاورد.
کربوهیدرات های ساده را می توان تصفیه کرد یا طبیعی
کربوهیدرات های ساده - قندها - می توانند تصفیه شده یا طبیعی باشند، اما هر دو برای سلامتی مضر هستند. اگر مجبورید قند داشته باشید، حداقل از قندهای طبیعی استفاده کنید، زیرا آنها دارای برخی مواد مغذی هستند، اگرچه هنوز هم بهتر است برای جلوگیری از نوسانات قند خون، التهاب و کاهش انرژی، همه قندها را به حداقل برسانید.
طبق گفته سازمان بهداشت جهانی، قندها یا کربوهیدرات های ساده یکی از دلایل اصلی چاقی هستند. ما قبلاً فکر می کردیم که چاقی ناشی از خوردن بیش از حد چربی است و "یک کالری یک کالری است"، اما اکنون بهتر می دانیم. سوخت سریع سوز مانند قندها و نشاسته های تصفیه شده به سرعت وارد خون شما می شود و باعث افزایش سطح قند خون می شود.
در پاسخ، لوزالمعده شما دستهای انسولین تولید میکند، یک هورمون سیگنالدهنده که آن قند را به داخل سلولها همراهی میکند. اما محدودیت هایی وجود دارد که چقدر قند می تواند وارد سلول های شما شود. از آنجایی که قند خون بالا التهاب زا است، غیرقابل قبول است و بدن شما زنگ هشدار می فرستد! شما می توانید مقدار کمی قند را به عنوان گلوکز در کبد و مقداری در ماهیچه ذخیره کنید، اما بیشتر این قند اضافی باید به صورت چربی یا تری گلیسیرید ذخیره شود.
افراد مبتلا باید به میزان کربوهیدرات در رژیم غذایی خود توجه ویژه ای داشته باشند. شما می توانید مقدار کربوهیدرات را از غذاهایی که می خورید یا می نوشید محاسبه کنید و آنها را به طور مساوی برای هر وعده غذایی تقسیم کنید تا با مقدار انسولین در بدن یا از دارو مطابقت داشته باشید. اگر انسولین بیشتر از آنچه میتوانید متابولیز کرده مصرف کنید، قند خون شما افزایش مییابد. اگر خیلی کم کربوهید رات بخورید، قند خون شما می تواند بسیار پایین باشد. کربوهیدرات ها برای افرادی که چندین بار در روز از انسولین استفاده می کنند، یا می خواهند غذاهای خود را انتخاب کنند، متفاوت تر و مناسب تر کنند،
فیبر به کنترل قند خون کمک می کند. آنها همچنین در کمک به کاهش کلسترول بد در بدن (کلسترول LDL) نقش دارند. فیبر نقش بسیار مهمی برای افراد مبتلا به دیابت دارد زیرا قند خون را افزایش نمی دهد زیرا هضم نمی شود و به معکوس کردن اثرات کربوهیدرات ها در غذا کمک می کند. انرژی بیشتر باعث افزایش قند خون بیمار می شود. زمانی که فیبر می خورید، مدت زمان بیشتری طول می کشد تا روده غذا را هضم کند و افزایش گلوکز در خون را کند می کند.
مقدار استاندارد فیبر در یک وعده غذایی برای تامین بدن که ADA توصیه می کند 20 تا 50 گرم در روز است. مشکلی که برای رسیدن به اهداف نیاز به توجه دارد این است که غذا باید هماهنگی علمی داشته باشد. افراد مبتلا به دیابت باید غذاهای بیشتری مانند جو، گندم سیاه، تارو و سبزیجات تازه بخورند.
به یاد داشته باشید که همه انواع فیبر تأثیر یکسانی بر سلامت شما ندارند. اصولاً فیبر توانایی کنترل و بهبود قند خون را به خوبی دارد. اما فیبر محلول موجود در غذاهایی مانند بلغور جو دوسر، آجیل،سبوس جو دوسر، عدس، سیب، گلابی، توت فرنگی، زغال اخته... بسیار محلول در آب است، می تواند کلسترول را کاهش دهد و زمانی که از بدن دفع می شود، کلسترول اضافی را حمل می کند.
فیبر محلول بیشتر فیبرهای غذایی از گیاهانی می آیند که دارای ترکیبات محلول در آب هستند. آنها یک ماده ژل مانند در روده شما تشکیل می دهند و حرکت هضم را کاهش می دهند. هنگامی که هضم به خوبی کار می کند، فیبرهای محلول توسط باکتری های روده بزرگ تخمیر و تجزیه می شوند.
گاهی اوقات فیبر محلول در غذاهای فرآوری شده به عنوان "فیبر افزوده"، غلیظ کننده، امولسیفایر یا تثبیت کننده ظاهر می شود. شاید برخی از الیاف محلول را دیده باشید که به عنوان مانوز، گالاکتوز، صمغ لوبیا ملخ، صمغ گوار یا کاراگینان ذکر شده اند.
فیبر نامحلول که گاهی به آن "علوفه" می گویند، تقریباً دست نخورده از دستگاه گوارش عبور می کند. این نوع فیبر حجم مدفوع را افزایش می دهد و به حرکت روده کمک می کند. هضم را تسریع می کند و سموم را برای دفع می چسباند. بیشتر این فیبرها قابل تخمیر هستند و اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه و برخی ویتامین ها تولید می کنند.
به نظر نمی رسد که مطالعات بر روی فیبر غذایی تفاوتی در مورد بهترین نوع فیبر - محلول یا نامحلول - قائل شوند. آنچه واضح است این است که ما باید مقدار زیادی از آن را در رژیم غذایی خود دریافت کنیم: فقط فیبر بیشتری بخوریم. یک نکته این است که هر روز تا جایی که می توانید از انواع گیاهان استفاده کنید.
در حال حاضر، هنوز افراد زیادی بر این عقیده هستند که مصرف بیش از حد شکر یا غذاهای شیرین باعث دیابت می شود. این کاملا درست نیست. این به این دلیل است که بدن ما برای انرژی به قند نیاز دارد. عملکرد مغز کاملاً به گلوکز تأمین شده توسط غذا بستگی دارد.
با این حال، زمانی که قند زیادی می خورید، نوشابه های گازدار زیادی می نوشید، آب نبات زیاد می خورید، کیک می خورید، قند خیلی سریع جذب خون می شود، قند خون به طور ناگهانی بالا می رود و باعث می شود لوزالمعده زیاد کار کند . اگر این امر به طور مداوم، برای مدت طولانی، به خصوص در افراد مسن اتفاق بیفتد، پانکراس بیش از حد کار می کند و منجر به دیابت می شود.
اگر آزمایش قند خون بالا را نشان دهد و آزمایش ادرار می تواند قند کمی یا زیاد را نشان دهد (ادرار طبیعی قند ندارد). بنابراین در جایی که ادرار میکند، ممکن است مگ ها و مورچه ها آنجا جمع باشند علاوه بر این، افراد مبتلا به دیابت ممکن است چاق یا لاغر باشند، زخمهایی مستعد ابتلا به عفونتهای مداوم باشند که درمان آن دشوار است. حتی خطرناکتر، کما، تشنج ناشی از هیپو گلیسمی و اسیدوز است.
اصول در رژیم غذایی دیابتی
برنامه وعده های غذایی روزانه را به موقع نگه دارید، در 2 وعده فقط گوشت تا (در حد مجاز) بخورید، بقیه وعده های غذایی فقط سبزیجات و غلات مصرف کنید. حذف غذاهای پرچرب؛ مکمل در وعده های غذایی با مقدار زیادی مواد غذایی کم کالری مانند سبزیجات، قارچ خشک، خیار... وعده های غذایی را حذف نکنید، حتی اگر نمی خواهید غذا بخورید. هر اقدامی را برای ایجاد اشتها هنگام غذا خوردن انجام دهید. زیاد غذا نخورید، همیشه به خود یادآوری کنید که از غذا لذت می برید. پردازش غذای آب پز، پخت و پز اصلی ترین، محدود کننده سرخ کردن، برشته کردن با چربی است.
هنگامیکه رژیم غذایی و محدودیت مقدار مورد نیاز است، غذا باید بتدریج در طول زمان کاهش یابد و پس از رسیدن به سطح مورد نیاز، باید آن را با حوصله حفظ کرد، هرگز افزایش داد. اصول رژیم غذایی برای افراد دیابتی باید رعایت شود: غذاهای متنوع، مواد تشکیل دهنده زیاد. به اندازه کافی غذا بخورید تا وزن بدن را متعادل نگه دارید. محدود کردن مصرف غذاهای غنی از چربی، به ویژه چربی حیوانی؛ مقدار متوسطی فیبر داشته باشد؛ غذاهای شور را محدود کنید و از نوشیدنیهای الکلی خودداری کنید . شب ها قبل از خواب یک میان وعده بخورید.
رژیم غذایی دیابتی
رژیم غذایی بیماران دیابتی باید دارای تعادل مناسبی از سه ماده مغذی اصلی، نشاسته، پروتئین و لیپید ها باشد، علاوه بر این، نیاز به تامین ویتامینها و مواد معدنی کافی نیز دارد. هدف از رژیم دیابت تغییر عادات غذایی گذشته و تبدیل به یک رژیم غذایی سالم است.
گروه نشاسته: غلات کامل، لوبیا، برنج با سبوس روی، سبزیجات... با بخارپز کردن، جوشاندن، پختن، به حداقل رساندن سرخ کردن، سرخ کردن... سبزیجات ریشه ای مانند غده ها سیب زمینی شیرین یا کاساوا نیز بسیار مفید است. نشاسته، بنابراین اگر افراد مبتلا به دیابت این انواع را می خورند، باید برنج را کم یا برش دهند.
گروه گوشت و ماهی: رژیم غذایی بیماران دیابتی باید شامل ماهی، گوشت بدون چربی، مرغ بدون پوست، گوشت بدون چربی، حبوبات باشد که به سادگی مانند بخارپز کردن، جوشاندن، سرخ کردنی در ماهیتابه برای از بین بردن چربی فرآوری می شوند.
گروه چربی ها و قندها: غذاهای دارای چربی های غیراشباع در رژیم غذایی دیابتی ها ترجیح داده می شوند مانند روغن سویا، کنجد، روغن ماهی، چربی ماهی، زیتون...
گروه سبزیجات: افراد دیابتی باید فیبر بیشتری را در منوی غذایی خود از طریق روش های فرآوری ساده مانند مصرف سبزیجات خام، بخارپز، آب پز، مخلوط مصرف کنند اما نباید از سس های چرب زیاد استفاده کنند. .
میوه ها: رژیم غذایی بیماران دیابتی باید مصرف میوه های تازه را افزایش دهد، نباید با افزودن خامه، شیر بیشتر پردازش شود، مصرف میوه های شیرین و رسیده مانند موز رسیده، دوریان، خرمالو رسیده و غیره را محدود کرد. انبه رسیده... همچنین به گفته ملی مؤسسه تغذیه، نسبت بین اجزای انرژیزا در وعدههای غذایی روزانه بیماران دیابتی تعیین میشود که در تثبیت و درمان بیماری ضروری است:
پروتئین: مصرف پروتئین برای بزرگسالان باید به 1-1.2 گرم بر کیلوگرم در روز برسد، یعنی این نسبت باید معادل 20-15 درصد انرژی رژیم غذایی باشد.
لیپیدها: درصد چربی توصیه شده باید 25 درصد کل کالری باشد، نه بیشتر از 30 درصد. اسیدهای چرب اشباع را محدود کنید. این به تثبیت قند خون، جلوگیری از تصلب شرایین کمک می کند.
گلوکسیت: درصد انرژی تامین شده توسط نشاسته باید به 50-60 درصد کل انرژی دریافتی افراد دیابتی برسد. باید غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین مانند: برنج قهوه ای، نان چاودار، جو، لوبیا سبوس دار...
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مشاهده
وبلاگ تغذیه ، گیاهان دارویی، رژیم
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
